Nachtfietsen

In de zomer van 2020 ontstond het plan om eens te gaan nachtfietsen rondom de langste dag. Afgelopen jaar is dat niet gelukt, maar het bleef kriebelen, desnoods in de winter. Het plan is om met de fiets in de trein naar Amsterdam te gaan en dan terug naar Dieren te fietsen. Na uitwerken van de route kwam toch de wijze raad naar boven om eerst maar eens een kortere tocht in de nacht te fietsen.

Als oefenexperiment werkte ik eerst een route uit langs de westkant van de IJssel via Zutphen naar Deventer. Daarna via Twello, Teuge en Klarenbeek weer terug naar Dieren. Het gebied is voldoende donker om te kijken hoe dat allemaal gaat. Bovendien heb je in Deventer nog de mogelijkheid om met de fiets in de trein naar huis te gaan als de actie toch iets te zot was.

Vrijdagavond 14 januari 2022 was een mooie mogelijkheid. ’s Avonds om 21:50 op de fiets gestapt om de route te rijden.

De highlights van deze zotte fietstocht:

Tussen Zutphen en Deventer was de weg afgesloten vanwege het hoge water. Gelukkig was het water vergenoeg gezakt om droog door te kunnen fietsen.

In de binnenstad van Deventer vroeg een vrouw van een jaar of 20 of ik een sjaal had, omdat ze uit huis was gezet. Nu weet ik nooit hoe sereius je verhalen op dit tijdstip moet nemen, maar mijn sjaal is speciaal door Margriet voor mij gemaakt. Als ik deze sjaal niet mee naar huis neem, dan wordt ik er ook uit gezet 😉

In het donker fietsen geeft zoveel rust dat je in trance raakt en af en toe een afslag mist. Zoals dat fietspad wat ergens begon. Even terug fietsen en de route maar weer oppakken. Het bleek een fietspad door de landerijen te zijn tussen Teuge richting de provinciale weg tussen Zutphen en Apeldoorn. Het fietspad had de nodige bochten en kleine bruggetjes over de Grote Wetering. Bij daglicht moet ik hier ook maar eens gaan fietsen, het moet best een mooi traject zijn.

Om half twee was ik weer thuis na 73 km. Ik was nog klaar wakker en heb eerst de social media maar even bijgewerkt. Om 3 uur ben ik naar bed gegaan en pas om half 4 viel ik in slaap om om 7 uur weer wakker te worden!

Al met al een geslaagd experiment. Voor de rit van Amsterdam naar Dieren moet de temperatuur wel wat hoger zijn, want 2 tot 3 graden Celsius is iets te laag voor 110 km. Voor de rest was het weer redelijk, er was geen wind, wel een beetje motregen van tijd tot tijd.

Dieren – Posbank – Eerbeek – Zutphen – Dieren

Vrijdag 15 oktober 2021. Achter een koufront wat in de ochtend passeerde kwamen mooie opklaringen ons tegemoet. Ik was nog op het werk, maar tijdens de lunchwandeling kreeg ik het idee dat het eigenlijk veel te mooi was om op het werk te zitten en ik was er ook wel een beetje klaar mee aan het einde van de week. Snel vrij geregeld na de middagpauze en thuis de fiets gepakt voor een mooi rondje.


Eerst via de Holleweg in Rheden naar de Posbank en vandaar de route richting Laag Soeren via het verlengde van de Lange Juffer naar de Imbosch en Eerbeek. Wat ook mooi was om het gebied tussen het Apeldoorns Kanaal en Zutphen eens van west naar oost te doorkruisen. Af en toe kruiste ik bekende routes van de tijd dat ik in Deventer werkte in 2010, toen fietste ik regelmatig naar Deventer. Op een gegeven moment kwam ik via een prachtig stuk off road door de Empese en Tondense Heide. Daarna ben ik bij Zutphen de IJssel overgestoken en over de dijk langs Bronkhorst naar Olburgen gefietst. Het was inmiddels kraakhelder geworden. Bij Olburgen de pont gepakt naar Dieren.

Dieren – Utrecht – Den Haag – Noordzee – Den Haag

Zaterdag 4 september 2021. Ieder jaar na de meerdaagse fietstocht in augustus is mijn conditie optimaal, niet dat ik een grote sportman ben, maar je moet alles in perspectief zien. Op 4 september heeft Margriet een kleurenanalyse met haar collega’s bij ons thuis. Dat lijkt me nou niet de bedoeling dat ik daar tussen door ga lopen. De weersvooruitzichten zijn al 2 weken goed met droog weer. Mijn bedoeling is om met de fiets een extra lange afstand te fietsen met de wind in de rug. Het eerste plan is om naar Wuppertal in Duitsland te fietsen en dan met de trein terug. Echter geleidelijk aan begint de wind in de verwachting steeds meer te ruimen van noordwest naar oost gedurende de 14 dagen vooraf aan 4 september. Ik heb ook al eens gespeeld met het idee om naar Zandvoort te fietsen aan de Noordzee, maar deze optie valt af vanwege de Grand Prix. De Noordzee blijft staan, en Scheveningen is ook een optie. Op de fietsrouteplanner van de Fietsersbond kies ik de optie gemakkelijk doorfietsen die ik af en toe even aanpas met een paar knooppunten. Het eerste stuk naar Ede doe ik wel via een eigen improvisatie.

Gewapend met 3.5 liter aan vocht en het nodige eten vertrek ik zaterdagochtend in het donker omstreeks 6:00. Vanwege het feit dat het donker is neem ik niet de route over de Veluwe richting Ede, maar ga ik via de provinciale weg naar Arnhem. In Arnhem begint het te schemeren, maar ik zal de eerste uren nog veel last hebben van bewolking en ook is het best kil als je stil staat. Ik ben blij dat ik mijn shirt met lange mouwen nog maar even over de korte mouwen heb aangetrokken en dat ik ook nog een lange broek aan heb, de korte komt later wel.

Van Arnhem naar Ede volg ik een bekende track, die min of meer langs de spoorbaan loopt door de bossen vrij van auto verkeer. In Ede wordt ik over het oude terrein van de Enka gestuurd waar ze nu allemaal nieuwe woningen bouwen, ziet er mooi uit zo. Inmiddels is het nog voor 8 uur en bij de supermarkten zie ik buiten de mensen al in de wacht staan. Eigenlijk heb ik nog een paar bananen nodig, maar ik heb geen zin om te wachten en fiets maar door. Ik bevind mij op een snelfietspad richting Veenendaal, maar achteraf gezien had ik beter eerder de spoorbaan kunnen oversteken. Het snelfietspas gaat over een weinig inspirerend industrieterrein aan de westkant van Ede richting de A30.

Als ik een weinig verderop aan de goede kant van de spoorbaan zit volgt de mooie route die ik in 2019 ook heb gevolgd met Margriet naar Overberg. In Maarn neem ik een wat langere pauze om te eten. Het is nog steeds bewolkt en kil, vanuit het zuiden komen de opklaringen er aan, dus daar vertrouw ik maar op. Bij Maarn wil de gps-track mij naar Woudenberg hebben en dan naar Austerlitz, maar ter plekke zie ik een mooi fietspad als short cut naar Austerlitz door de bossen. Onverwachts wordt ik ook nog getrakteerd om een mooie bloeiende heide.

Vanaf Austerlitz is het op naar Utrecht, waarbij ik onderweg Slot Zeist passeer en via een mooi bruggetje Bunnik in fiets. In Utrecht wijk ik weer van de route af, want ik wil wel even langs de Dom in Utrecht. Helaas blijkt deze wel ingepakt te zijn in de steigers en wordt ik er door een boa op gewezen dat ik niet in het centrum langs de grachten mag fietsen op zaterdag overdag. Dan loop ik wel een stukje, want het ziet er hier wel fotogeniek uit en het zonnetje begint inmiddels ook door te breken. Als ik om 11 uur de klokken van de Dom hoor luiden heb ik er inmiddels al 80 km op zitten en ik heb eigenlijk nergens last van. Gewoon genoeg blijven drinken dan kan de verzuring in mijn bovenbenen niet toeslaan.

Utrecht is een prachtige stad om doorheen te fietsen, je hebt er bovendien weinig last van auto’s met al die vrij liggende ruime fietspaden. Over het Amsterdam-Rijnkanaal ligt een prachtig fietsbrug waar je eerst met een spiraal omhoog moet om de nodige hoogte te winnen. De zon scheen inmiddels ruimschoots. Vanaf Utrecht liep er een mooie fietsstraat langs de Leidsche Rijn naar Harmelen en daar werd het hoog tijd voor koffie met appelgebak en slagroom, dat had ik wel verdiend na 90 km vond ik zelf.

Het volgende gebied waar ik op getrakteerd werd waren de Reeuwijkse Plassen net ten noorden van Gouda, een prachtig gebied in Zuid Holland. Op een mooi punt bij een kleine brug stond een Italiaanse ijskraam en die kon ik moeilijk voorbij laten gaan. Tijd voor een mooi rustmoment zo voor in de middag. Op gegeven moment moest er een boot passeren, de brug moest met handbediening worden geopend, waarbij de brugwachter vergat om de bomen naar beneden te doen. Gelukkig belandde er niemand in het water.

Even ten noorden van Gouda liep een groot deel van de route langs de A12, door het geluidsscherm had je hier gelukkig weinig last van. Ik heb dit ook wel zo uitgekozen, omdat ik niet helemaal zeker was of mijn conditie wel goed genoeg was om de Noordzee te halen, maar tot nu toe heb ik nog nergens last van. Op gegeven moment fietst een jongen een eind voor mij met zijn vriendin vermoedde ik, waarop hij de nodig indruk op moest maken. Er ging even wat mis en deze acrobaat maakt een soort van salto met zijn mountainbike en belandde in de zachte berm, zo te zien zonder gevolgen. Als ik fietsbordjes begin te zien met Den Haag 30 km kom ik al langzaam in euforiestemming. In Zoetermeer passeer ik de bekende Nutricia fabriek. De bebouwde kom grenzen van Voorburg, Den Haag en Scheveningen zijn moeilijk te onderscheiden, ik heb een toffe fietsroute die mij overal redelijk autoluw doorheen loodst. Uiteindelijk kom ik dan zo in de buurt van half 5 uit op de boulevard in Scheveningen, de teller staat dan al op 153 km.

Op de boulevard van Scheveningen heb ik lekker genoten van het mooie weer en het feit dat het me gelukt was. Eigenlijk viel het reuze mee, doordat ik voldoende vocht heb gehad, 3 tot 4 liter heb ik geen last van verzuring in mijn bovenbenen gehad. Even later zag ik ook de acrobaat van de mountainbike met zijn vriendin op de boulevard voorbij komen, soms is de wereld klein. Ik ben ook nog even de pier bij de haven op geweest en werd nog aangesproken door iemand die wilde weten waar ik vandaan kwam.

Tot slot weer terug fietsen naar het station Den Haag Centraal voor de trienreis naar huis. Onderweg had een automobilist blijkbaar niet begrepen als hij een stel haaientanden voor zijn neus te zien kreeg. Ik hoorde achter mij iemand “klootzak” roepen richting mij. Ik heb er verder geen aandacht aan geschonken en dacht alleen bij mijzelf “zak er maar in”. Via de Hofvijver en het bekende torentje van Rutte ben ik naar het station gefietst. Uiteindelijk werd de dag stand 165 km. Voor mij een persoonlijk dag record, het vorige record was uit 2000 met 164 km op de route Dieren – Enschede – Dieren.

Voor de trein moest ik mijn fiets plaats reserveren deze zomer. Omdat vandaag ook de Grand Prix in Zandvoort werd gereden heb ik de treinroute terug over Deventer genomen, zodat ik niet in Utrecht hoefde over te stappen, dat laatste kon wel eens een uitdaging worden met een fiets en veel publiek uit Zandvoort.

Bij de overstap in Deventer zaten al 2 jongens van een jaar of 20 met racefietsen in de trein. Ze spraken mij eerst in het Engels aan, maar toen ik hoorde dat ze uit Duitsland kwamen zijn we maar in het Duits verder gegaan. Ze waren vanochtend met de fiets in de trein naar Utrecht gegaan en vandaar op de fiets naar de Grand Prix in Zandvoort. Vanavond terug gaan ze via Zutphen naar Winterswijk en het laatste stukje op de fiets naar Bocholt in Duitsland. Toen ik ze vertelde dat ik op de fiets naar Scheveningen was geweest met 165 km vroegen ze waar de motor op mijn fiets zat 😉

Zonsopkomst langs de Oude IJssel

Het was een mooie ochtend om de fiets weer eens van stal te halen. Vroeg vertrokken om langs de Oude IJssel de zonsopkomst te fotograferen. Eerst op de Doesburgsedijk net buiten Dieren een geweldig mooi ochtendrood. Her en der lag de sneeuw nog volop in de sloten, maar voor de rest herinnerde er niet veel meer aan het mooie februariwintertje van ruim een week geleden. Altijd mooi om in februari te vertrekken in het donker en dan de zon te zien opkomen terwijl je naar het oosten fiets. Met 32 km weer een mooi begin van het fietsseizoen 2021.

Februariwintertje 2021

Winterse taferelen en hoog water op de IJssel in en rond Dieren.
De ouverture

In januari was het al vaak stuivertje wisselen tussen koude lucht in het noorden en zachte lucht in het zuiden. Op 31 januari postte ik het volgende bericht op mijn Facebook: “Hevige gevechten de afgelopen week tussen de warme lucht in het zuiden en de koude lucht in het noorden. In de bergen in het zuiden ging de vorstgrens flink omhoog. Resultaat van alle neerslag en de smeltende sneeuw is dat grote watermassa’s op transport worden gezet richting de lage landen. Bij de IJssel in Dieren is het eerste resultaat al zichtbaar. Gelijk even genoten van een mooie zonsopkomst. Het was wel stervenskoud, maar dan heb je ook wat.”

De eerste februari week

Het werd duidelijk dat er een vorstperiode aan zat te komen. Onderwijl steeg het water op de IJssel dagelijks door. Op zaterdag 6 februari was het tijd om de buitenkraan af te sluiten en een aantal planten te beschermen. Het was een waterkoude dag met temperaturen net boven nul. In de loop van de avond begon de eerste sneeuw te vallen.

Zondag 7 februari 2021

Vanmorgen vroeg een uurtje wezen lopen door de ongerepte sneeuw(duinen) en wat sfeerplaatjes geschoten. In de Lagestraat vlak bij het veer lagen mooie duinen. De kou viel mij nog reuze mee, ik heb nog steeds mijn Groenlandse zomerjas uit 2017 aan, daar komt geen wind doorheen. ’s Middags nog een keer wezen lopen, samen met Margriet de code rood wandeling gelopen, 5 km door het bos naar Ellecom en in Dieren nog even langs de (het) IJssel(meer). Het bleef verder de hele dag door sneeuwen met zeer veel wind. Overal verschenen mooie sneeuwwallen. De gemiddelde sneeuwhoogte was toch gauw 15 cm schatte ik.

Maandag 8 en dinsdag 9 februari 2021

Fietsen naar het werk was geen optie deze dagen, het werden 2 loop-naar-je-werk-dagen. Maandagochtend lag het kwik op ongeveer 13 graden onder nul met nog steeds genoeg wind. Van tijd tot tijd sneeuwde het nog steeds licht door. In de middagpauze heb ik een stuk heen en weer langs het Apeldoornskanaal gelopen. Ik ging er door de ongerepte, of inmiddels weer dicht gesneeuwde, sneeuwduinen heen. Ik kwam slechts een enkele andere lunchwandelaar tegen. Dinsdag begon het wat rustiger te worden maar de zon liet zich nog niet zien, ’s nachts weer ronde de -10. Tussen de middag de grote lunchronde gelopen. Net buiten Spankeren op de Kerkweg lagen grote sneeuwwallen langs de weg.

Woensdag t/m vrijdag

De bewolking begon grotendeels plaats te maken voor de zon. In de nachten begon het streng te vriezen met minima tussen de -10 en -13. Het duurde dan ook niet lang of de eerste schaatsers waren te zien op het Apeldoorns kanaal. De wegen en fietspaden waren ook weer goed begaanbaar om weer per fiets naar het werk in Spankeren te gaan. Voordeel van het heldere weer was dat je ’s avonds weer kon genieten van de heldere sterrenluchten met de mooie karakteristieke ‘wintersterren’.

Zaterdag 13 februari 2021

Een dag om in te lijsten; vriezend winterweer met de hele dag zon. Margriet en ik hebben ’s middags een mooi winterwandeling gemaakt van 10 km. Vanaf ons huis richting de Carolinaberg en zo door de bossen langs de zuidwest kant van Dieren. Via een doorsteek over het Nachtegaalpad naar het Apeldoorns kanaal. Hier was een waar schaatsfestijn gaande ondanks de corona epidemie. We hadden onze eigen ‘koek en zopie’ bij ons en hebben dat op een bankje langs het kanaal opgedronken, voordat we het laatste stuk naar huis hebben gelopen.

Het einde

Maandag 15 februari kwam de dooi en een week later was het voorjaar en op zondag 21 februari reed ik mijn eerste fietstocht in de vroege ochtend.

Meerdaagse fietstrip door Noord-Brabant

Vanwege de Coronacrisis (COVID-19) gaan we dit jaar maar niet met vakantie naar het buitenland. Margriet had een klavertjevier arrangement gevonden in Noord-Brabant met overnachtingen in een hotel met ontbijt en driegangen menu voor een heel schappelijke prijs. Je maakt hierbij een rondje met de fiets langs 4 hotels met iedere dag zo’n kleine 45 km fietsen. Je mag zelf 1 van de 4 hotels uitkiezen als startplaats. Wij kiezen voor ’s Hertogenbosch.

Dag 1: Wijchen – Oss – ’s Hertogenbosch

Normale mensen rijden met de auto en de fiets achterop naar het eerste hotel en beginnen daar de volgende dag de fietstocht. Wij besluiten met de trein te gaan van af ons huis in Dieren tot aan Wijchen en vanaf daar naar ’s Hertogenbosch te fietsen.

Het weer was prima vandaag voor de fietstocht van Wijchen naar ’s Hertogenbosch. Omdat ik in het verleden in Eindhoven heb gewerkt wist ik nog een prima locatie langs de Maas in Ravenstein om een boterhammetje te eten. We moesten de Maas oversteken via de brug over een fietspad langs de A50, omdat het veerbootje over de Maas niet voer vanwege de coronacrisis. Tussen Oss en ’s Hertogenbosch reden we hele stukken over het snelfietspad F59. Met nog een stop in Oss arriveerden we een uur te vroeg voor de inchecktijd in het hotel. De eerste 40 km zit erop. We hebben ons toen nog uitstekend vermaakt langs het meertje achter het hotel. Vanwege COVID-19 moeten we in het hotel vooraf aangeven hoe laat we willen dineren en ontbijten. De tafeltjes staan allemaal op ruime afstand van elkaar.

Dag 2: ’s Hertogenbosch – Boxtel – Oisterwijk

Een mooie zomerdag stond weer op het programma. Vanaf het hotel ging de route dwars door ’s Hertogenbosch. De fietsroute was wel heel tactisch gekozen, want we hoefden niet overdrukke wegen. Op het plein voor de Sint-Janskathedraal bezoeken we een terrasje met een kop koffie en een traditionele Bossche bol 😉 Daarna hebben we een bezoekje gebracht aan de kathedraal. Verder onderweg komen we door mooie delen van Brabant waar we nog nooit zijn geweest. Vooral in het dorp Liempde waande je jezelf in lang vervlogen tijden. Het laatste deel van de route ging door de Kampina, een gebied met uitgestrekte heidevelden en vennetjes. Om wat dichter bij een mooie ven te komen nemen we al lopend een voetpad tussen de varens door. Als we bij het hotel in Oisterwijk aankomen zit er weer 44 km op.

Het hotel lag buiten Oisterwijk in een mooi natuurgebied bij een grote ven, waar we ’s avonds nog een korte wandeling hebben gemaakt.

Dag 3: Oisterwijk – Waalwijk

Vandaag zou het weer een dip vertonen met een koufront met regen. Toen we weg fietsten bij het hotel was het de eerste 23 km nog droog. Op dat moment zaten we bij de Loonse en Drunense Duinen waar een fiets café was. Een mooi moment om even aan te leggen en een kop koffie te drinken. Onderwijl begon de regen ook te vallen, gelukkig zaten we droog onder een zeer grote parasol zonder dat we naar binnen moesten gaan. Onderwijl hield het ook op met zachtjes regenen, maar we hadden geen haast, want we waren al over de helft en voor 15 uur konden we toch niet inchecken. Het leek ons geen slecht plan om hier de lunch ook maar even te doen. Onderwijl begonnen we in de loop van de tijd toch wat mensen te herkennen die blijkbaar ook hetzelfde arrangement als wij deden 😉

Toen we de lunch op hadden was het inmiddels ook minder hard gaan regenen, maar het zou nog wel een uurtje duren voordat het droog zou worden volgens de buienradar. We hebben toen toch maar de fiets weer opgepakt om de resterende 21 km naar Waalwijk te fietsen. Onderweg hebben we nog een paar plaatjes geschoten van de Loonse en Drunense Duinen. Het hotel lag in de bebouwde kom van Waalwijk.

Dag 4: Waalwijk – Oudheusden – Vught – Vlijmen

Vanaf Waalwijk gingen we vandaag eerst over een saai industrieterrein richting de Maas. Een grote overheersende factor op het industrieterrein was het gigantische gebouw van Bol.com. Bij de Maas aangekomen lag dit gelukkig achter ons en konden we weer van een mooie omgeving genieten op weg naar Oudheusden.

In Oudheusden hebben we even een ommetje gemaakt met de nodige foto’s, want dit plaatsje heeft eerder iets weg van een openlucht museum met al die gerestaureerde oude huisjes.

Daarna kwamen we nog langs de noordoostkant van de Loonse en Drunense Duinen op weg naar Vught. Hier kwamen we langs Kamp Vught, waar we nog wat konden zien van de wachttoren en de spoorlijn. Het zag er allemaal bizar uit en je kunt je er nu meer dan 75 jaar later bijna geen voorstelling meer van maken.

Via de rand van ’s Hertogenbosch fietsen we naar ons hotel in Vlijmen en hadden we er weer 45 km op zitten voor vandaag.

Dag 5: Vlijmen – ’s Hertogenbosch – Oss

Vandaag was het de laatste dag van het arrangement. De geplande route van het arrangement zou vanaf Nuland weer naar het start hotel in ’s Hertogenbosch gaan. Wij hebben afgelopen zondag in de aanlooproute vanaf Nuland al naar ’s Hertogenbosch gefietst, dus Nuland was een mooi punt om afscheid te nemen van het arrangement. We hadden namelijk gisteren definitief besloten om gewoon op de fiets naar Dieren te rijden met een overnachting in Oss en een overnachting in Nijmegen bij onze oudste dochter.

Vanaf Vlijmen fietsten we eerst richting de Maas waar we onderweg nog even werden getrakteerd op een dicht gordijn met motregen gedurende een half uur. Ik moet zeggen dat dit wel een paar mooie Hollandse tafereeltjes opleverde. Over de dijk op een smal fietspad met af en toe een groep schapen die er hun eigen ideeën op na hielden, dit alles gedecoreerd met een grauwe lucht. Al snel werd het droog en toch ook wel warmer. Op een rustplek kwamen we vervolgens weer een groepje tegen die dezelfde route fietsten als wij.

Vanaf Nuland zijn we naar Oss gefietst over een iets andere route dan afgelopen zondag. De afstand vandaag, het begint eentonig te worden, bedroeg 44 km. In Oss hebben we een hotel met ontbijt georganiseerd. Onze hotelkamer keek uit over het voetbalveld en stadion van Oss. Omdat we inmiddels wel genoeg 3-gangen diners hebben gehad deze week, hebben we vanavond voor de AH optie gekozen. De AH optie bij ons houdt in een maaltijdsalade en een lekker toetje bij de plaatselijke supermarkt (AH) kopen.

Dag 6: Oss – Grave – Nijmegen

Vandaag het eerste deel van de terugtocht naar Dieren. We hebben met Margré afgesproken bij de brug over de Maas bij Grave rond 12 uur. Onderweg in Brabant was te zien wat de gevolgen van de droogte zijn de afgelopen 3 jaar. Waar op de navigatie een ven stond ingetekend was geen water meer te herkennen.

De omgeving van Schaijk kwam mij niet onbekend voor. Ik heb in de periode 2011-2014 in Eindhoven gewekt. Als het in die tijd feest was op de A50 dan nam ik in de middag nog wel eens een binnendoor route via Schaijk naar Ravenstein.

De brug bij Grave is een bijzonder historisch punt in verband met de Slag om Arnhem. Direct bij de brug heb je ook een sluizencomplex in de Maas, een leuke locatie om even wat te eten met z’n drieën. Voor mij ook geen onbeperkt punt omdat ik hier in de 90-er jaren een aantal keren met de fiets langs ben geweest op weg naar mijn broer en zijn gezin in Nuenen bij Eindhoven.

Vanaf Grave hadden we reden we nog een stukje langs de Maas, waarna we afscheid namen van deze mooie rivier om onze route verder noordwaarts te vervolgen via de Overasselt en Hatertsevennen naar Nijmegen. Afstand vandaag was 39 km.

Dag 7: Nijmegen – Huissen – Dieren

De laatste etappe. Een route die ik met de ogen dicht kan fietsen. Voor Margriet was dit de eerste trip van Nijmegen op de fiets naar Dieren, dus hebben we gekozen voor de mooie variant tussen Lent en Bemmel en met het pontje over de Rijn bij Huissen en over de IJssel bij Rheden. Afstand vandaag bedroeg 51 km.

Meerdaagse fietstrip naar Hattem en Dalfsen

Maandag 1 juni 2020. Met Margriet naar Hattem gefietst (60 km). Langs Apeldoornskanaal gefietst en vanaf Apeldoorn naar Hattem over het talud van een oude spoorbaan. Geweldige track! In Hattem overnachten we een paar dagen op een boot.

Woensdag 3 juni 2020. We gaan op de fiets naar een demonstratie in Dalfsen (op bezoek bij zus en zwager van Margriet. Omdat het veer bij Hattem niet vaart vanwege corona moeten we Zwolle doorkruisen richting een mooie route langs de Vecht. Heen en weer was het 49 km op de fiets en terug een stevige tegenwind. Ik heb Margriet uit de wind gehouden door op kop te rijden, we moeten namelijk vrijdag ook nog terug naar Dieren 😉 Fietsen langs de Vecht is toppie en fietsen door Zwolle is uitstekend geregeld met brede fietsstraten.

Donderdag 4 juni 2020. Vanmiddag naar het Anton Pieck museumpje geweest in Hattem. Dat was erg leuk. Toen we maandag vertrokken was het weer voor do/vr wel een dingetje, maar wie dan leeft, wie dan zorgt. Aangezien voor morgen ZW wind + regen wordt verwacht en vandaag NW wind + regen hebben we voor het laatste menu gekozen. Het dagmenu met de fiets in de trein huiswaarts is sinds kort niet leverbaar vanwege corona. We zijn daarom vanmiddag om 17 uur vertrokken ipv morgenochtend vroeg. Via allerlei jaagpaden langs het Apeldoorns kanaal naar Dieren fietsen, lekker vrij liggend zonder auto’s. Na 3,5 uur waren we weer thuis met onderweg nog een paar eet en drinkpauzes.

Airborne 75 jaar

Vandaag op mijn verjaardag is de 75ste herdenking van de Airborne luchtlandingen op de Ginkelse Heide bij Ede. Mijn jongste dochter Irene had mij een paar weken geleden gevraagd of ik met haar daar naar toe wilde als soort van verjaardagsuitstapje zullen we maar zeggen. Mooi idee als het weer goed is. Maar met de auto is een no go, maar gelukkig hebben we ook een fiets 😉 Zo gebeurde het dat ik ’s ochtends op mijn verjaardag al om 7 uur op de fiets zat richting Arnhem waar Irene woont. Nu beschikt Irene alleen maar over een stadsfiets zonder versnellingen, dus dat was wel een dingetje. Gelukkig heeft Margriet een elektrische fiets in de stalling bij het centraal station staan die Irene kon gebruiken.

De route was vergelijkbaar met 3 weken terug naar Veenendaal. We reden eerst, per vergissing naar de westkant van de Ginkelse Heide. Vanaf daar kun je de parachutisten ook goed zien, maar je zit wel tegen de zon in te fotograferen. We zijn dus maar weer een stukje terug gefietst naar de oostkant. Inmiddels was het wel ontzettend druk geworden met fietsers. De laatste kilometer reden en liepen we in een fietsfile! We vonden een mooie plek langs de heide en stonden mooi vooraan, onderwijl stroomde het publiek maar toe.

We hebben alleen het ochtend programma gedaan, omdat ik ’s middags nog verjaardagsvisite zou ontvangen. Toen we huiswaarts gingen was het weer een lange file van een kilometer of zo tot de spoorovergang, hier splitste alles zich op en konden we weer lekker doorfietsen richting Arnhem. Vroeg in de middag was ik weer thuis met 73 km op de teller. Ik heb nog nooit zo veel kilometers gefietst op mijn verjaardag 😉

Meerdaagse fietstrip naar de Utrechtse Heuvelrug

Margriet heeft de tijd van kamperen in een tent vanwege gezondheid gehad, maar wilde wel eens een trekkershut proberen, dan heb je iets meer comfort en wel het buitengebeuren van een camping.

De eerste week van september hadden we nog een weekje vrij. De eerste dagen was het weer goed genoeg om dit experiment eens te proberen. Op een camping in Overberg op de Utrechtse Heuvelrug bevindt zich een camping met een paar trekkershutten.

Op zaterdag 31 augustus zijn we vanaf Dieren naar Overberg gefietst via een fietsroute die redelijk strak langs de spoorlijn Arnhem-Utrecht loopt door de bossen. Het moest met 50 km te doen zijn en dat was het ook. De fietsroute riep herinneringen op aan de fietstochten uit de jaren 90 naar onze vakantiebestemming in Woudenberg destijds.

De trekkershut in Overberg was een redelijk lux exemplaar met een tweepersoonsbed en zelfs een klein keukenblokje en toilet. De dagen erna hebben we de omgeving verkend met een fietstocht door de bossen en langs de Nederrijn en een bezoek aan het Grebbelinie museum vlakbij Veenendaal.

Op de dag van de terugweg, woensdag 4 september, kwam er een regenfront uit Engeland op bezoek. Door ’s ochtends vroeg te vertrekken hebben we dit front op voldoende afstand kunnen houden. Vanaf Oosterbeek hebben we zelfs de variant over de Posbank gefietst met een totale afstand van 63 km. Het experiment is zeker voor herhaling vatbaar komend jaar.