Meerdaagse fietstrip door Noord-Brabant

Vanwege de Coronacrisis (COVID-19) gaan we dit jaar maar niet met vakantie naar het buitenland. Margriet had een klavertjevier arrangement gevonden in Noord-Brabant met overnachtingen in een hotel met ontbijt en driegangen menu voor een heel schappelijke prijs. Je maakt hierbij een rondje met de fiets langs 4 hotels met iedere dag zo’n kleine 45 km fietsen. Je mag zelf 1 van de 4 hotels uitkiezen als startplaats. Wij kiezen voor ’s Hertogenbosch.

Dag 1: Wijchen – Oss – ’s Hertogenbosch

Normale mensen rijden met de auto en de fiets achterop naar het eerste hotel en beginnen daar de volgende dag de fietstocht. Wij besluiten met de trein te gaan van af ons huis in Dieren tot aan Wijchen en vanaf daar naar ’s Hertogenbosch te fietsen.

Het weer was prima vandaag voor de fietstocht van Wijchen naar ’s Hertogenbosch. Omdat ik in het verleden in Eindhoven heb gewerkt wist ik nog een prima locatie langs de Maas in Ravenstein om een boterhammetje te eten. We moesten de Maas oversteken via de brug over een fietspad langs de A50, omdat het veerbootje over de Maas niet voer vanwege de coronacrisis. Tussen Oss en ’s Hertogenbosch reden we hele stukken over het snelfietspad F59. Met nog een stop in Oss arriveerden we een uur te vroeg voor de inchecktijd in het hotel. De eerste 40 km zit erop. We hebben ons toen nog uitstekend vermaakt langs het meertje achter het hotel. Vanwege COVID-19 moeten we in het hotel vooraf aangeven hoe laat we willen dineren en ontbijten. De tafeltjes staan allemaal op ruime afstand van elkaar.

Dag 2: ’s Hertogenbosch – Boxtel – Oisterwijk

Een mooie zomerdag stond weer op het programma. Vanaf het hotel ging de route dwars door ’s Hertogenbosch. De fietsroute was wel heel tactisch gekozen, want we hoefden niet overdrukke wegen. Op het plein voor de Sint-Janskathedraal bezoeken we een terrasje met een kop koffie en een traditionele Bossche bol 😉 Daarna hebben we een bezoekje gebracht aan de kathedraal. Verder onderweg komen we door mooie delen van Brabant waar we nog nooit zijn geweest. Vooral in het dorp Liempde waande je jezelf in lang vervlogen tijden. Het laatste deel van de route ging door de Kampina, een gebied met uitgestrekte heidevelden en vennetjes. Om wat dichter bij een mooie ven te komen nemen we al lopend een voetpad tussen de varens door. Als we bij het hotel in Oisterwijk aankomen zit er weer 44 km op.

Het hotel lag buiten Oisterwijk in een mooi natuurgebied bij een grote ven, waar we ’s avonds nog een korte wandeling hebben gemaakt.

Dag 3: Oisterwijk – Waalwijk

Vandaag zou het weer een dip vertonen met een koufront met regen. Toen we weg fietsten bij het hotel was het de eerste 23 km nog droog. Op dat moment zaten we bij de Loonse en Drunense Duinen waar een fiets café was. Een mooi moment om even aan te leggen en een kop koffie te drinken. Onderwijl begon de regen ook te vallen, gelukkig zaten we droog onder een zeer grote parasol zonder dat we naar binnen moesten gaan. Onderwijl hield het ook op met zachtjes regenen, maar we hadden geen haast, want we waren al over de helft en voor 15 uur konden we toch niet inchecken. Het leek ons geen slecht plan om hier de lunch ook maar even te doen. Onderwijl begonnen we in de loop van de tijd toch wat mensen te herkennen die blijkbaar ook hetzelfde arrangement als wij deden 😉

Toen we de lunch op hadden was het inmiddels ook minder hard gaan regenen, maar het zou nog wel een uurtje duren voordat het droog zou worden volgens de buienradar. We hebben toen toch maar de fiets weer opgepakt om de resterende 21 km naar Waalwijk te fietsen. Onderweg hebben we nog een paar plaatjes geschoten van de Loonse en Drunense Duinen. Het hotel lag in de bebouwde kom van Waalwijk.

Dag 4: Waalwijk – Oudheusden – Vught – Vlijmen

Vanaf Waalwijk gingen we vandaag eerst over een saai industrieterrein richting de Maas. Een grote overheersende factor op het industrieterrein was het gigantische gebouw van Bol.com. Bij de Maas aangekomen lag dit gelukkig achter ons en konden we weer van een mooie omgeving genieten op weg naar Oudheusden.

In Oudheusden hebben we even een ommetje gemaakt met de nodige foto’s, want dit plaatsje heeft eerder iets weg van een openlucht museum met al die gerestaureerde oude huisjes.

Daarna kwamen we nog langs de noordoostkant van de Loonse en Drunense Duinen op weg naar Vught. Hier kwamen we langs Kamp Vught, waar we nog wat konden zien van de wachttoren en de spoorlijn. Het zag er allemaal bizar uit en je kunt je er nu meer dan 75 jaar later bijna geen voorstelling meer van maken.

Via de rand van ’s Hertogenbosch fietsen we naar ons hotel in Vlijmen en hadden we er weer 45 km op zitten voor vandaag.

Dag 5: Vlijmen – ’s Hertogenbosch – Oss

Vandaag was het de laatste dag van het arrangement. De geplande route van het arrangement zou vanaf Nuland weer naar het start hotel in ’s Hertogenbosch gaan. Wij hebben afgelopen zondag in de aanlooproute vanaf Nuland al naar ’s Hertogenbosch gefietst, dus Nuland was een mooi punt om afscheid te nemen van het arrangement. We hadden namelijk gisteren definitief besloten om gewoon op de fiets naar Dieren te rijden met een overnachting in Oss en een overnachting in Nijmegen bij onze oudste dochter.

Vanaf Vlijmen fietsten we eerst richting de Maas waar we onderweg nog even werden getrakteerd op een dicht gordijn met motregen gedurende een half uur. Ik moet zeggen dat dit wel een paar mooie Hollandse tafereeltjes opleverde. Over de dijk op een smal fietspad met af en toe een groep schapen die er hun eigen ideeën op na hielden, dit alles gedecoreerd met een grauwe lucht. Al snel werd het droog en toch ook wel warmer. Op een rustplek kwamen we vervolgens weer een groepje tegen die dezelfde route fietsten als wij.

Vanaf Nuland zijn we naar Oss gefietst over een iets andere route dan afgelopen zondag. De afstand vandaag, het begint eentonig te worden, bedroeg 44 km. In Oss hebben we een hotel met ontbijt georganiseerd. Onze hotelkamer keek uit over het voetbalveld en stadion van Oss. Omdat we inmiddels wel genoeg 3-gangen diners hebben gehad deze week, hebben we vanavond voor de AH optie gekozen. De AH optie bij ons houdt in een maaltijdsalade en een lekker toetje bij de plaatselijke supermarkt (AH) kopen.

Dag 6: Oss – Grave – Nijmegen

Vandaag het eerste deel van de terugtocht naar Dieren. We hebben met Margré afgesproken bij de brug over de Maas bij Grave rond 12 uur. Onderweg in Brabant was te zien wat de gevolgen van de droogte zijn de afgelopen 3 jaar. Waar op de navigatie een ven stond ingetekend was geen water meer te herkennen.

De omgeving van Schaijk kwam mij niet onbekend voor. Ik heb in de periode 2011-2014 in Eindhoven gewekt. Als het in die tijd feest was op de A50 dan nam ik in de middag nog wel eens een binnendoor route via Schaijk naar Ravenstein.

De brug bij Grave is een bijzonder historisch punt in verband met de Slag om Arnhem. Direct bij de brug heb je ook een sluizencomplex in de Maas, een leuke locatie om even wat te eten met z’n drieën. Voor mij ook geen onbeperkt punt omdat ik hier in de 90-er jaren een aantal keren met de fiets langs ben geweest op weg naar mijn broer en zijn gezin in Nuenen bij Eindhoven.

Vanaf Grave hadden we reden we nog een stukje langs de Maas, waarna we afscheid namen van deze mooie rivier om onze route verder noordwaarts te vervolgen via de Overasselt en Hatertsevennen naar Nijmegen. Afstand vandaag was 39 km.

Dag 7: Nijmegen – Huissen – Dieren

De laatste etappe. Een route die ik met de ogen dicht kan fietsen. Voor Margriet was dit de eerste trip van Nijmegen op de fiets naar Dieren, dus hebben we gekozen voor de mooie variant tussen Lent en Bemmel en met het pontje over de Rijn bij Huissen en over de IJssel bij Rheden. Afstand vandaag bedroeg 51 km.

Meerdaagse fietstrip naar Hattem en Dalfsen

Maandag 1 juni 2020. Met Margriet naar Hattem gefietst (60 km). Langs Apeldoornskanaal gefietst en vanaf Apeldoorn naar Hattem over het talud van een oude spoorbaan. Geweldige track! In Hattem overnachten we een paar dagen op een boot.

Woensdag 3 juni 2020. We gaan op de fiets naar een demonstratie in Dalfsen (op bezoek bij zus en zwager van Margriet. Omdat het veer bij Hattem niet vaart vanwege corona moeten we Zwolle doorkruisen richting een mooie route langs de Vecht. Heen en weer was het 49 km op de fiets en terug een stevige tegenwind. Ik heb Margriet uit de wind gehouden door op kop te rijden, we moeten namelijk vrijdag ook nog terug naar Dieren 😉 Fietsen langs de Vecht is toppie en fietsen door Zwolle is uitstekend geregeld met brede fietsstraten.

Donderdag 4 juni 2020. Vanmiddag naar het Anton Pieck museumpje geweest in Hattem. Dat was erg leuk. Toen we maandag vertrokken was het weer voor do/vr wel een dingetje, maar wie dan leeft, wie dan zorgt. Aangezien voor morgen ZW wind + regen wordt verwacht en vandaag NW wind + regen hebben we voor het laatste menu gekozen. Het dagmenu met de fiets in de trein huiswaarts is sinds kort niet leverbaar vanwege corona. We zijn daarom vanmiddag om 17 uur vertrokken ipv morgenochtend vroeg. Via allerlei jaagpaden langs het Apeldoorns kanaal naar Dieren fietsen, lekker vrij liggend zonder auto’s. Na 3,5 uur waren we weer thuis met onderweg nog een paar eet en drinkpauzes.

Airborne 75 jaar

Vandaag op mijn verjaardag is de 75ste herdenking van de Airborne luchtlandingen op de Ginkelse Heide bij Ede. Mijn jongste dochter Irene had mij een paar weken geleden gevraagd of ik met haar daar naar toe wilde als soort van verjaardagsuitstapje zullen we maar zeggen. Mooi idee als het weer goed is. Maar met de auto is een no go, maar gelukkig hebben we ook een fiets 😉 Zo gebeurde het dat ik ’s ochtends op mijn verjaardag al om 7 uur op de fiets zat richting Arnhem waar Irene woont. Nu beschikt Irene alleen maar over een stadsfiets zonder versnellingen, dus dat was wel een dingetje. Gelukkig heeft Margriet een elektrische fiets in de stalling bij het centraal station staan die Irene kon gebruiken.

De route was vergelijkbaar met 3 weken terug naar Veenendaal. We reden eerst, per vergissing naar de westkant van de Ginkelse Heide. Vanaf daar kun je de parachutisten ook goed zien, maar je zit wel tegen de zon in te fotograferen. We zijn dus maar weer een stukje terug gefietst naar de oostkant. Inmiddels was het wel ontzettend druk geworden met fietsers. De laatste kilometer reden en liepen we in een fietsfile! We vonden een mooie plek langs de heide en stonden mooi vooraan, onderwijl stroomde het publiek maar toe.

We hebben alleen het ochtend programma gedaan, omdat ik ’s middags nog verjaardagsvisite zou ontvangen. Toen we huiswaarts gingen was het weer een lange file van een kilometer of zo tot de spoorovergang, hier splitste alles zich op en konden we weer lekker doorfietsen richting Arnhem. Vroeg in de middag was ik weer thuis met 73 km op de teller. Ik heb nog nooit zo veel kilometers gefietst op mijn verjaardag 😉

Meerdaagse fietstrip naar de Utrechtse Heuvelrug

Margriet heeft de tijd van kamperen in een tent vanwege gezondheid gehad, maar wilde wel eens een trekkershut proberen, dan heb je iets meer comfort en wel het buitengebeuren van een camping.

De eerste week van september hadden we nog een weekje vrij. De eerste dagen was het weer goed genoeg om dit experiment eens te proberen. Op een camping in Overberg op de Utrechtse Heuvelrug bevindt zich een camping met een paar trekkershutten.

Op zaterdag 31 augustus zijn we vanaf Dieren naar Overberg gefietst via een fietsroute die redelijk strak langs de spoorlijn Arnhem-Utrecht loopt door de bossen. Het moest met 50 km te doen zijn en dat was het ook. De fietsroute riep herinneringen op aan de fietstochten uit de jaren 90 naar onze vakantiebestemming in Woudenberg destijds.

De trekkershut in Overberg was een redelijk lux exemplaar met een tweepersoonsbed en zelfs een klein keukenblokje en toilet. De dagen erna hebben we de omgeving verkend met een fietstocht door de bossen en langs de Nederrijn en een bezoek aan het Grebbelinie museum vlakbij Veenendaal.

Op de dag van de terugweg, woensdag 4 september, kwam er een regenfront uit Engeland op bezoek. Door ’s ochtends vroeg te vertrekken hebben we dit front op voldoende afstand kunnen houden. Vanaf Oosterbeek hebben we zelfs de variant over de Posbank gefietst met een totale afstand van 63 km. Het experiment is zeker voor herhaling vatbaar komend jaar.

Pastatocht 2019 Dieren – Nijmegen – Groesbeek – Nijmegen – Dieren

Zaterdag 6 juli 2019, een fietstocht met een upgrade tot pastatocht. Vandaag zou ik mijn vaderdagscadeau van vorig jaar nog gaan ontvangen; met de oudste dochter  een fietstocht in de omgeving van Nijmegen maken en lekker pannenkoeken eten. Verleden jaar is het er niet van gekomen, omdat het weer te mooi (lees te warm) was.

De weersverwachting voor vandaag zag er wat dubieus uit voor het einde van de middag. Een zwak koufront met regen lag ’s morgens nog boven Engeland en kwam onze kant op. Ik neem het risico, tegen het einde van de middag zijn we wel klaar en de terugtocht van Nijmegen naar Dieren is mijn probleem, wie dan leeft wie dan zorgt.

Dus ’s morgens nadat Margriet en ik de boodschappen hadden gedaan de fiets gepakt en naar het NS station in Nijmegen gefietst. Met een toch wel stevig tegenwindje arriveerde ik net binnen de twee uur bij het station in Nijmegen, waar Margré even later ook arriveerde. Voordat we het heuvelgebied ten oosten van Nijmegen ingingen hebben we onze maag eerst gevuld met een flinke pannenkoek.

Het gebied ten oosten van Nijmegen doet on-Nederlands aan met de vele heuvels waan je je over de grens in Duitsland. Deze grens was niet ver weg, want bij het plaatsje Wyler wat net in Duitsland ligt schampten wij de grens. De bewolking nam inmiddels flink toe vanuit het noorden en een droge terugrit naar Dieren kon ik wel vergeten. Bij het zweefvliegveld in Malden werden de zwevers al naar binnen gehaald vanwege de weersverslechtering. Wij kwamen echter nog keurig droog in Nijmegen-Dukenburg aan.

Terug in Nijmegen-Dukenburg ben ik maar bij Margré blijven eten (pasta), hiermee kon de tocht van vandaag gelijk ge-upgrade worden tot een pastatocht 😉 Inmiddels al weer editie nummer 7 sinds 2012. In de avond ben ik terugreden naar Dieren met lichte tot matige regen. Toch een mooie dag om in te lijsten en tevens een goede training met 107 km later deze zomer.

Hoge Juffer

Zaterdag 22 juni 2019, als omwonenden hebben onder andere Margriet en ik vandaag meegeholpen om de borden van de Hoge Juffer te bevestigen aan de passerelle bij het NS-station in Dieren. Na een ‘spannende race’ was de Hoge Juffer de naam die de meeste stemmen heeft verzameld 😉

De naam Hoge Juffer is een verwijzing naar de Lange Juffer, een mooi lang wandel- en fietspad welke begint tussen Dieren en Ellecom en vervolgens de Veluwe op gaat met een mooie klim. Ook in de Gelderlander en in de Regiobode stonden een paar leuke artikelen.

Fietsen in februarizomer 2019

De winter was deze maand weer helemaal van het padje en dan begint het weer te kriebelen om de fiets te pakken. Mooi om weer toe te werken naar het vervolg van de meerdaagse fietstocht in de komende zomer richting Berlin. Bovendien een mooie gelegenheid om de kop flink leeg te fietsen, want dat is wel nodig deze maanden.

De ouverture ging dit jaar op zondag 17 februari richting Doetinchem in de vroege ochtend. Eerst naar de IJsselbrug bij Doesburg. Hier had ik nog een geschikte foto nodig van de brug over de IJssel voor mijn bijles website. Als metafoor gebruik ik o.a. foto’s van bruggen om de overkant te bereiken. Dat is toch het doel van mijn bijles activiteiten, mensen naar de overkant helpen. De foto vergde wel wat improvisatie, want ik heb ooit 11 jaar geleden een foto hier geschoten die niet helemaal aan mijn eisen voldeed. Helaas kon ik nu niet op dezelfde locatie komen want deze was afgezet.

De route ging verder via het mooie Hessenpad naar Doetinchem. Dit is een mooie route langs een zandweg, waarbij je het idee hebt dat je decennia’s terug geworpen wordt in de tijd. In Doetinchem loopt een mooie route langs de westkant door de natuur richting de Oude IJssel. Je moet op het einde alleen over een industrieterrein om weer in de natuur terug te komen. Daarna heb je weer een mooie route grotendeels vrijliggend langs de Oude IJssel richting Doesburg. Met 48 km was het een mooi begin dit jaar. Het voordeel van ’s ochtends heel vroeg fietsen is dat je weinig last hebt van auto’s en dus ook de verkeersregels wat ruimer kunt interpreteren.

De volgende dag, maandag 18 februari, was het weer raak. Dit maal ging de tocht van Dieren naar Zwolle over de westelijke IJsseloever. De afgelopen jaren is hier flink gewerkt aan het project ruimte voor de rivier. Dit levert in ieder geval een aantal mooie fietsroutes op, zolang de rivier niet al te hoog komt te staan 😉 Onderweg kwam ik een bord tegen welke herinnerde aan de hoge waterstanden op 1 februari 1995. Onvoorstelbaar hoeveel water er toen heeft gestaan. Via de oude IJsselbrug ben ik Zwolle in gefietst en na 76 km de trein weer terug genomen naar Dieren.

De derde en laatste tocht was op zondagochtend 24 februari. Het mag dan overdag zomers aandoen met temperaturen richting de 18 graden, in de nachten vriest het nog net. Deze zondagochtend was echt vroeg en koud, ik zat voor 7 uur al op de fiets en had besloten de tocht van een week tevoren nogmaals te fietsen maar dan achterstevoren/andersom. Het voordeel was dat ik nu een mooie zonsopkomst op mijn vizier kreeg langs de Oude IJssel richting Doetinchem. Voordat de zon opkwam kreeg ik eest nog een mooie zicht op 2 heldere dwaalsterren aan de oostelijke hemel, het waren de planeten Venus en Jupiter. Terug weer over het Hessenpad en om 9:15 was ik weer thuis met behoorlijk koude tenen in de schoenen 😉

Dieren – Arnhem – Culemborg – Kinderdijk – Rotterdam

Zaterdag 13 oktober 2018, Margriet was vandaag de hele dag de hort op. Gezien het schitterende weer leek het mij nou net een dag om de fiets te pakken en van Dieren naar Rotterdam te fietsen. Vijf jaar geleden ben ik al eens van Dieren naar Amsterdam gefietst. Een deel van mijn genen komen uit beide steden, dus zat er niets anders op om ook naar Rotterdam te fietsen. Tenminste een poging te wagen. Ik heb een mooie route uitgekozen langs de molens bij Kinderdijk en nog een kleine city tour door Rotterdam. De hele tocht heb ik kunnen volbrengen met 155 km. Vanochtend in het donker om 6:30 vertrokken en om ongeveer 16:10 passeerde ik het plaatsnaambord van Rotterdam. Daarna nog een city tour en met de trein weer terug naar huis.

Dieren – Kleve (D) – Dieren

Zaterdag 12 mei 2018, tijd om weer eens op de fiets naar Kleve (D) te gaan, de laatste tocht naar Kleve dateert al weer van 10 jaar geleden. Het voorjaar kwam laat om gang dit jaar, maar over april en mei mogen we niet klagen.

’s Middags om half twee pak ik de fiets. De route heen gaat via Duiven, waar ik nog even een boodschap moet doen bij de plaatselijke sportzaak. Het vervolg gaat in zuidoostelijke richting tegen de wind in naar Pannerden, waar ik het voetganger en fietsersveer neem naar Millingen aan de Rijn. Je passeert hier de Rijn als op z’n breedst is. Als je in Millingen aan de Rijn bent dan zit je eigenlijk direct in Duitsland. Verder fietsen over de dijken richting Kleve. Onderweg passeer je nog een oude zijtak bij het dorpje Schenkenschanz.

In de binnenstad van Kleve heerst er een gezellige drukte en beloon ik mijzelf op een lekker ijsje en een rustpauze. De terugweg neem ik met een andere variant. In Kleve heb ik wel even voor de zekerheid gecheckt tot hoe laat het veer nog in bedrijf was, je weet maar nooit in het voorseizoen. Ook het veer over de IJssel is nog in bedrijf tot vanavond 20 uur, dus ook dat wordt geen probleem. Al met al weer een mooie trainingstocht; Dieren – Kleve (D) – Dieren met 95 km. Het klinkt als Luik – Bastenaken – Luik, maar dan anders.

Pastatocht 2018 Dieren – Nijmegen – Dieren

Zaterdag 5 mei 2018, de zesde editie had ik eigenlijk in 2017 moeten rijden, maar het is er niet van gekomen, omdat het weer in de herfst niet wilde meewerken. Dus daarom is deze editie eigenlijk nog een verlate editie van 2017 en moet ik dit jaar volgens mijn dochter nog een keer aan de bak.

Het weer vandaag op deze Bevrijdingsdag was perfect, alleen maar zon, ik heb geen wolkje gezien. De tocht ging dit jaar via Doesburg en Huissen. Via Doesburg omdat ik daar nog even een boodschap moest doen. Op de open trajecten stond er een stevige wind in de rug, en op mijn fiets zonder ondersteuning stoof ik menige fietser met ondersteuning voorbij.

Vanaf Huissen rij fiets ik via Bemmel en kom ik onderaan de oude Waalbrug uit, via het nieuwe gebied wat als ruimte voor de rivier de afgelopen jaren is vormgegeven. Fietsen door Nijmegen is erg goed geregeld en na 50 km ben ik in Dukenburg.

Na een lekkere pasta maaltijd blijf ik niet te lang plakken. Margré moet nog weg en ik heb kleding met lange mouwen vergeten voor de avonduren. Ik wil dus wel voor het donker thuis zijn 😉 De terugrit gaat via het snelfietspad van Nijmegen naar Arnhem met nog een paar fotostops onderweg. Op het deel door de Overbetuwe heb ik nu een stevige tegenwind, maar op zich ben ik voor het donker weer in Dieren met 41 km. De zon bevindt zich dan al weer achter de heuvels van de Veluwezoom.