2021 Traject Ost Berlin – Oder – Ostsee

Een kort overzicht van de hele route staat hier.

Op weg naar de start – vrijdag 13 augustus 2021
Dieren – NS Station Zutphen

Het zou een enerverende dag worden, maar dat weet ik nog niet als ’s morgens om 04:15 de wekker afloopt. Het gaat sowieso een lange dag worden om tegen de avond ten oosten van Berlin te eindigen. Na aankomst met de S-Bahn in Erkner, wat de laatste halte is van de S-Bahn ga ik ook nog de eerste 10 kilometers van etappe 13 naar de camping fietsen, die mooi langs de route ligt.

Ik fiets deze ochtend in het donker weg, maar onderweg begint het al flink te schemeren. Schuin achter mij zie ik nog de planeet Jupiter, die mij een beetje in de gaten houdt. Ik heb tijd zat en fiets dan ook rustig naar Zutphen.


Treinreis NS Station Zutphen – NS Station Hengelo

Als de trein Zutphen in komt rijden komt de zon net op. Dit levert alvast de eerste mooie foto op, want behalve fietsen fotografeer ik ook het één en ander. Het is rustig op deze eerste trein etappe, alleen de vroege vogels die naar het werk moeten zitten in de trein en een enkele vakantieganger met zijn fiets naar Berlin 😉

Uitsmijter NS Station Hengelo – NS Station Borne – NS Station Hengelo

In Hengelo maak ik een cruciale fout als ik op het perron aan kom. Omdat je een mondkapje op moet hebben in de trein en op de perrons, heb ik vaak de bril niet op, omdat deze beslaat. Als ik op station Hengelo aankom staat aan de andere kant van het gebouw een trein gereed en op het bord lees ik Bielefeld Hbf, mooi die moet ik hebben. Ik zie al een paar fietsers instappen en stap ook in voordat er geen plek meer is voor de fiets. Ik installeer mij en dan gaan de deuren dicht en begint de trein de andere kant op te rijden! Dit is wel even een what the f*ck momentje. Ik zit in de verkeerde trein en rij ook nog zwart 😉 De eerste halte wordt Borne. Ik had in Hengelo 20 minuten overstaptijd, maar dat gaat nu een probleem worden. In Borne duurt het nog wel even voordat de volgende trein terug naar Hengelo komt. Zes kilometer fietsen gaat sneller, maar niet snel genoeg. Ik kom 5 minuten te laat op station Hengelo aan.

Deze actie in Hengelo levert mij 60 strafminuten op en ik ga er nu van uit dat alles goed komt met de trein van 08:34. Helaas, deze rijdt niet vanwege Bauarbeiten in Duitsland. Keolis heeft bussen ingezet, maar dat is wel een dingetje als je met de fiets mee moet. Alle hoop is nu gevestigd op de trein van 09:34. Kortom ik was de grens nog niet over of ik stond al op 120 strafminuten. Om het nog spannender te maken komen er op gegeven moment 2 dames van Keolis, de vervoerder die tussen Hengelo en Duitsland rijdt, langs en die vragen mij waar ik op wacht. Ik leg ze uit dat ik een trein heb gemist en nu wacht op de trein van 09:34. Zij vertellen mij dat deze waarschijnlijk ook niet rijdt, want normaal worden er geen bussen ingezet als er na een uur weer een treinverbinding is. Ik laat ze weten dat de trein van 09:34 volgens de Deutsche Bahn app gewoon rijdt. Ze gaan het navragen en als de trein toch niet rijdt dan komen ze mij dat vertellen, beloven ze. Ik begin mij nu toch wel zorgen te maken of ik hier überhaupt nog wel wegkom met de trein naar Duitsland. Als die trein van 09:34 het ook laat afweten dan kan ik het wel vergeten om nog voor de avond ten oosten van Berlin op de camping aan te komen. In het ergste geval rijdt er vandaag niets meer en kan ik misschien als alternatief nog een leuke fietstocht van Hengelo naar Dieren doen en vanmiddag weer gewoon naar het werk gaan 😉

Ik ga onderwijl maar het toilet bezoeken en een kop koffie halen, ik heb toch tijd zat. De Keolis dames komen niet meer langs, dat geeft hoop en de Deutsche Bahn app laat mijn trein van 09:34 ook nog steeds gewoon rijden. Ik zie de Keolis dames op gegeven moment wel met een student praten, vervolgens komt deze student naar mij toe lopen. Hij vraagt mij in het Engels of ik ook naar Duitsland toe moet en waar ik heen moet. Blijkbaar denken die Keolis dames dat ik een Deutsche Bahn deskundige ben, ze moesten eens weten waarom ik mijn trein heb gemist. De student moet naar Nürnberg en ik vermoedde dat hij later is vertrokken vanwege de Duitse treinstaking de vorige 2 dagen.

Onderwijl bestudeer ik nu maar of in de nieuwe werkelijkheid al mijn treinverbindingen precies 2 uur opschuiven. Dat blijkt inderdaad zo te zijn. Met dit nieuwe schema kom ik om 18:53 ten oosten van Berin aan met de S-Bahn in Erkner. Er is alleen één klein verschilletje. Met mijn verbinding van 08:34 kan ik op Wolfsburg Hbf op hetzelfde perron overstappen, wat mooi uitkomt met een overstaptijd van 5 minuten. Nu moet er echter een lift of trapsessie bij en dan wordt 5 minuten erg spannend. Dat zit mij nog niet lekker, dat zoeken we onderweg straks uit.

Treinreis NS Station Hengelo – S-Bahnhof Erkner

Hengelo – Rheine. Om 09:34 komt de trein naar Bielefeld Hbf dan toch voorrijden, op spoor 11 op de kopse kant van dat gebouw. Zonder bril heb ik dat mooi gemist dat daar nog een spoor dood liep. Ik heb vooraf al een treinkaartje geregeld van Hengelo naar Osnabrück Altstadt. Maar voor de rest van de reis moet ik nog een Quer-durchs-Land-Ticket, die geldig is vanaf 9 uur, en een Fahrradtagesticket kopen. Dat ticket tot Osnabrück Altstadt heb ik achteraf gezien voor Jan met de korte achternaam gekocht. In de trein bevindt zich een kaartjes automaat heb ik thuis begrepen en dat klopt ook. Ik heb 2 mensen voor mij, maar betalen met een pinpas werkt niet bij mijn 2 voorgangers en ook mij lukt het niet. Ik koop eerst wel mijn fietskaart die ik met contant geld afreken. De Quer-durchs-Land-Ticket doe ik met de creditkaart, althans dat is het plan. Ergens halverwege de wizard blijf ik hangen, en ik vraag mij af of ik nu wel of niet betaald heb. Als ik geen mail ontvang en op mij bank app ook niets zie dan koop ik hem strak wel in de automaat in Rheine waar ik toch moet overstappen. Het is wel een start met hindernissen vandaag.

Rheine. Hier heb ik bijna een half uur tijd om over te stappen en kan ik mooi mijn Quer-durchs-Land-Ticket kopen bij de automaat en met pin betalen. Daarna met de fiets de trein in richting Braunschweig Hbf, die al gereed staat. Voor mij stapt al een groep van 5 personen in, laat ik dat ook maar doen.

Rheine – Hannover Hbf. Ik laat mijn fiets in het fietscompartiment staan en zoek een mooie zitplaats op. Ik ga eerst uitzoeken of er nog alternatieven zijn voor het overstappen op Wolfsburg Hbf. Als die 5 minuten daar te kort zijn krijg ik nog een keer anderhalf uur aan de broek. Dit betekent dat ik om half 9 op mijn laatste station aankom en dan nog 10 km moet fietsen naar de camping. Dan kun je er vanuit gaan dat ik de tent onderhand in het schemer donker moet opzetten. Ik heb geluk, mag ook wel een keer eigenlijk. Als ik op de app aangeef dat ik een overstaptijd wil van minimaal 10 minuten dan wordt mij geadviseerd om over te stappen op Hannover Hbf en via Uelzen te reizen naar Stendal Hbf. Vanaf dit laatste station gaat alles weer verder als hiervoor en kom ik gewoon om 18:53 aan in Erkner. Zo, dat risico is weer geminimaliseerd.

Hannover Hbf. Hier heb ik nu 50 minuten de tijd om over te stappen. Op dit station is het behoorlijk druk. Dit zal ook wel komen door de gevolgen van de treinstaking van de afgelopen 2 dagen. Veel reizigers zijn gestrand doordat 60% – 75% van de treinen is uitgevallen. Bij de lift, waar je vanaf 2 kanten in kunt, staan 2 rijen. Ik heb tijd genoeg, maar het duurt toch 10 minuten voordat ik op het goede perron aankom. Als ik op het perron aan kom waar mijn trein moet binnen lopen, zie ik op het bord dat de trein eindbestemming Hamburg Hbf heeft, Uelzen staat niet op het bord. Nu staan nooit alle tussen stations op het bord, maar ik wil wel eerst zeker weten dat ik niet 2 maal op dezelfde dag in een verkeerde trein stap 😉 Als ik het ritnummer op de borden vergelijk dan moet het allemaal kloppen en heb ik er weer vertrouwen in.

Hannover Hbf – Uelzen. Ik zit in de juiste trein op weg naar Uelzen. Onderweg is een mooi moment om mijn maaltijdsalade soldaat te maken. Dat doe ik altijd op de heenreis, onderweg een maaltijdsalade eten, zodat ik niet ’s avonds laat moet koken.

Uelzen. Dit was een beetje een apart station qua architectuur. De lift zat in een stenen gebouw in plaats van de glazen outfit die je normaal zo herkent. Toen ik beneden van de ene naar de andere lift liep deed de uitstraling mij aan De Efteling denken.

Uelzen – Stendal Hbf. Alles loopt nog steeds volgens het nieuwe plan, ik begin er langzaam weer vertrouwen in te krijgen. In de fietsenafdeling zitten nog 2 meisjes die van een vliegreis terug kwamen en ook ergens zijn gestrand op weg naar huis door de treinstaking.

Stendal Hbf. Weer eens een station zonder lift, althans ze zijn met de lift bezig, dus het wordt weer een trappensessie.

Stendal Hbf – Ratherow. Als ik de trein naar Rathenow op het perron zie staan dan heb ik het idee dat ik met een antieke trein mee mag. Het lijkt meer op een bus op de rails, veel groter dan een bus is de trein ook niet en dan heb ik het ook nog over een kleine bus. Ik kan mijn fiets nog net naar binnen rijden. Er staan al 2 fietsen en de conducteur vraagt mij om de tassen van de fiets te halen en in het bagagerek boven neer te leggen. Geen probleem, ik ben al lang blij dat ik mee kan met deze aparte trein van de Hanseatische Eisenbahn. Als we uiteindelijk vertrekken dan zit de trein ook ram vol. Maar goed dat ik van te voren niet heb geweten hoe klein deze trein is. Met een beetje pech kun je gewoon niet meer mee. Ik neem met mijn fiets veel ruimte in, omdat ik half in het pad sta. Iedere keer als de conducteur langs komt dan moet hij zijn buik intrekken om niet met zijn overhemd in mijn fietsstuur te blijven hangen.

Ratherow. Op het station in Rathenow schiet ik nog een mooi plaatje van de trein waarmee ik van Stendal naar Rathenow ben gereisd.

Ratherow – Berlin Hbf. Als ik in de trein zit bel ik eerst naar mijn eerste camping aan de Möllensee om te checken of ik rond 20 uur nog kan binnen komen. Dit blijkt geen probleem en ik weet in ieder geval dat ik een slaapplaats heb vanavond. Ja, ik ben bezig om Berlin te halen, nou dat had ik vanmorgen niet meer durven hopen, maar het gaat nu toch gebeuren. Als we de stad naderen voel ik mij toch weer een beetje op bekend terrein. Nu ben ik in de periode 2016 – 2018 en vorig jaar toch diverse keren in Berlin geweest en dan komt alles toch wel bekend voor.

Berlin Hbf. Om 18:01 kom ik volgens schema aan op het Hauptbahnhof in Berlin op de onderste laag waar ook de ICE’s aankomen en vertrekken. Nu moet ik naar de tweede verdieping, voor de S-Bahn naar Erkner. Als ik de lift neem naar het juiste perron voor de S-Bahn dan stopt deze onderweg, terwijl iedereen naar de 2de verdieping moet en er niemand staat te wachten. Ik stap uit, maar zie al snel dat ik iets te snel ben uitgestapt. Ik zie de roltrap die ook omhoog gaat. Met een beladen fiets op de roltrap omhoog is ook leuk. Ik weet niet of het mag, maar het werkt wel. Het is best druk op het station in de spits. Op het perron waar ik op de S-Bahn wacht komt er ongeveer iedere minuut een S-Bahn binnen rijden en voor je het weet sluiten de deuren en vertrekt hij weer.

Berlin Hbf – S-Bahnhof Erkner. Tijd om het fietsen compartiment op te zoeken heb je niet. Gewoon je fiets naar binnen werken dat is het beste. Ik heb goed gegokt, want ik ben op de juist plek naar binnen gegaan. Ik sta nu in het portaal. Ik zal mij de komende stations langzaam het fietsen compartiment inwerken als er weer wat passagiers uitstappen. Ik passeer allemaal bekende stations, eerst komen er meer mensen bij dan er uitstappen, maar gaande weg wordt de S-Bahn leger en heb ik inmiddels zelfs een stoel weten te bemachtigen. Er was nog een verrassing met het OV vandaag. Vanwege een storing stopte deze S-Bahn 2 stations voor Erkner en moesten we daar nog een keer overstappen om het laatste stukje te af te leggen. Het overstappen duurde maar een paar minuten op hetzelfde perron, dus tijd heeft het amper gekost.

S-Bahnhof Erkner. Ik meende mij van vorig jaar te herinneren dat de S-Bahn gelijkvloers binnen kwam en dat de regionale treinen een verdieping hoger reden. Niets is minder waar. Vervelende is alleen dat ze op dit station zo’n lift hebben waar je fiets niet in past, een groot deel van het achterwiel steekt er weer uit, dus nog een trappensessie aan het einde van de treinreis. Dat kan er nog wel bij. Ik ben al lang blij dat ik volgens schema ben aangekomen in Erkner. Het is nu ongeveer 19 uur.

Etappe 13a, vrijdag 13 augustus 2021, S-Bahnhof Erkner – Möllensee

Als ik mij buiten het station gereed heb gemaakt en nog wat heb gegeten heb ik toch even wat moeite om de juiste route op te pakken, waarschijnlijk begint de vermoeid toch een beetje op te spelen. Daarnaast was het ook een warme dag, de temperatuur heeft hier overdag de 30 graden nog gehaald.

Ik heb thuis al besloten om niet de camping van vorig jaar te pakken, deze ligt nu niet bepaald strategisch. Je moet om de Flakkensee heen fietsen of een knollen pad nemen. Op de route die ik vanaf morgen moet volgen ligt na 10 km ook een camping bij de Möllensee. Dat komt mooi uit dan is de kop eraf en morgen staat dan de echte etappe 13 op het programma.

Tegen een uur of 8 kwam ik ’s avonds op de camping aan. Ik heb bij de ingang maar even gebeld, want een receptiegebouw viel niet direct op. Honderd meter verder begon de campingbaas, Paul, al te zwaaien nadat hij de telefoon had opgenomen. Ik herkende de beste man al van de website; een fors gebouwde 70-er, schat ik, met de nodige tatoeages. Het ging er allemaal vriendelijk en gemoedelijk aan toe. Ik kon mij installeren op het tentenveld bij het meer. In een blokhut kon ik water koken op het gasstel, dan kon ik de brander in de tas laten merkte hij vrolijk op. Afrekenen dat kon de volgende ochtend wel, aangezien ik toch niet vroeg zou vertrekken.

Op het veldje stond nog een vader met zijn zoontje van een jaar op 7. Zij maakten een korte trektocht met 20 km per dag voor de kleine jongen om het te proberen.

Etappe 13b, zaterdag 14 augustus 2021, Möllensee – Kienitz

Ik heb de eerste nacht in de tent weer goed geslapen. Toen ik gisterenavond in de tent lag leek het eerst of het heel hard ging waaien, maar dat was een regenbui die voorbij kwam. Ik ben vanmorgen wat later opgestaan dan normaal, na alle drukte van gisteren. IK heb vanmorgen eerst koffie gedronken met de buren. De buurman heb ik onderwijl even mijn telefoonlader uitgeleend, omdat hij die was vergeten mee te nemen. Navigatie op je telefoon vreet best veel stroom. Zelf gebruik ik de navigatie op de telefoon meestal in een plaats als ik een supermarkt zoek, gaat heel goed met Google Maps. Komoot gebruik ik voor de navigatie naar de camping als deze van de route af ligt. Voor de navigatie van de route gebruik ik mijn 10 jaar oude Garmin GPS, waarin ik vooraf alle tracks heb geladen, zodat ik alleen maar het kruimelspoor hoef te volgen. Met 2 Duracell batterijen kan ik dan 4 dagen fietsen.

Tegen half 10 ben ik gaan afrekenen bij Paul en even later ging etappe 13 echt van start. Het wordt deze dagen belangrijk om vooraf uit te zoeken waar ik een supermarkt tegen kom, want ze zijn niet dik gezaaid in het oosten van Duitsland. De eerste supermarkt zat een kilometer of 10 verderop in Rehfelde. Hij werd me direct in de schoot geworpen toen ik Rehfelde in fietste. Een dorp verderop, in Garzau, kwam ik een mooi bankje tegen om mijn tweede ontbijt soldaat te maken. Terwijl ik daar zit stopt er een Duits busje van een bedrijf dat zonnepanelen installeert. De 2 mannen lopen naar mij toe met hun navigatiesysteem om vragen mij om hulp. Het zijn geen Duitsers, maar ze spreken wel enigszins Duits. Ze kunnen een bepaalde straat niet vinden met de navigatie. De navigatie staat ingesteld op één of andere Oost Europese taal zo te zien, waar ik ook niet veel mee kan. Dus ik begin maar wat vragen te stellen. Door de straatnaam iets anders in te voeren lukt het opeens wel. Ja, het blijft software … Enfin, de twee mannen zijn weer blij, als ik vraag waar ze vandaan komen blijkt dat Bosnië te zijn.

Ik fiets lekker verder, het valt mij op dat het landschap hier toch wel heuvelachtiger is dan ik had verwacht. Het staat hier dan ook bekend als de Märkische Schweiz, een erg vriendelijk landschap om te doorkruisen met de fiets. Tijdens de middaglunch op een bankje langs de route neem ik even contact op met de camping voor vanavond welke achter een Gasthof ligt. Onderweg kom ik ook mensen tegen die bezig zijn om pruimen te verzamelen, die onder de pruimenbomen liggen langs de weg. Ik ga dat ook maar eens zo’n fruithapje proberen, ze smaken goed. In de loop van de middag gaat het landschap over in een vlak landschap met eindeloze vergezichten. Ik nader het riviergebied van de Oder.

Een kilometer voor Letschin passeer ik een soort van klein spoorwegmuseum. Letschin is het eerste groter dorp wat ik na vanochtend passeer met een supermarkt. De temperatuur is inmiddels wel op een zomerse waarde aangekomen met 27 tot 28 graden, deze mooie zomerdag heb ik weer binnen, want de vooruitzichten voor het einde van de trip dinsdag blijven slecht, dus ik zal mijzelf maar niet te veel illusies meer maken. Ik ben al blij als de maandag nog gaat meevallen. In Letschin ga ik even van de route af om boodschappen te doen. Morgen is het zondag en zijn alle supermarkten dicht en maandagmorgen moet er ook flink getrapt worden, voordat ik er weer één tegenkom. Als ik mijn fiets bij de super vastzet wordt ik aangesproken door een oudere man die graag wil weten waar ik vandaan kom en naar toe ga. Een tafereeltje wat ik bijna ieder jaar wel 1 of 2 keer mee maak. We maken even een kort praatje voordat ik de super binnen ga.

Als ik bij de Oder uitkom neem ik eindelijk afstand van Radweg R1. Deze route vervolgt zijn weg nog een kleine 20 km naar het zuiden langs de Oder om vervolgens Polen in te duiken op weg naar Sint Petersburg in Rusland. Ik ga nu inhaken op de Oder-Neiße-Radweg, welke uit Tsjechië komt en de Duitse-Poolse grens volgt naar het noorden tot de Oostzee. Het plan is om de Oostzee te halen.

De camping voor vandaag ligt na de eerste 5 km op de Oder-Neiße-Radweg. Tussen half 5 en 5 uur kom ik aan bij het Gasthof in Kienitz. Het weer was uitstekend tijdens deze etappe van 80 km. Ik zie dat je hier ook goed kunt eten. Als ik vraag of ik voor vanavond moet reserveren, krijg ik te horen dat de keuken al om 5 uur sluit. Later begreep ik dat er geen personeel is, omdat deze tijdens de corona crisis overal ander werk hebben gezocht. Ik besluit om gelijk het warme eten te doen en reserveer er gelijk een ontbijt bij voor zondag morgen. Afrekenen kan allemaal bij vertrek. Na het eten zoek ik mij een mooie plek uit op het tentenveld bij een ruime picknicktafel. Douchen is hier ook nog een keer gratis en de overnachtingsprijzen zijn inmiddels tot onder de 10 euro gezakt hier tegen de Poolse grens. Na het douchen heb ik nog even een stukje gelopen en wat foto’s gemaakt. Daarna heb ik nog even met de ‘buurvrouw’ op de camping gesproken, zij is bezig om een deel van de Oder-Neiße-Radweg van noord naar zuid te fietsen. Dat was een mooie gelegenheid om de nodige ervaringen uit te wisselen. Ik begreep van haar dat ik morgen een gemakkelijk te rijden traject krijg. Verderop op maandag zitten er wel wat delen in met een wegdek van mindere kwaliteit. Daarnaast adviseerde zij mij nog een camping net ten westen van Ueckermünde. Dat is wel 25 km verder dan mijn geplande camping, maar de afstand die ik op maandag in de planning heb staan is slechts 85 km en als het weer ok is dan kan ik misschien beter nog even doorfietsen. Toen ik ging slapen hoorde ik een aantal keren veel geklepper buiten van de ooievaars, die hier in grote getalen aanwezig zijn.

Etappe 14, zondag 15 augustus 2021, Kienitz – Schwedt/Oder – Mescherin

Vanochtend heb ik bij het Gasthof in Kienitz ontbeten. Het weer begon vandaag zo mooi dat je het ontbijt buiten aan een tafeltje lekker in het zonnetje kon eten in plaats van binnen in de eetzaal. Dit was wel een super locatie. Warm eten gisteren aan het einde van de middag, Hamburger Schnitzel, gebakken aardappelen, gebakken eitje en groente, alcoholvrij biertje, ontbijt vanmorgen en een plaats voor de tent voor bij elkaar 29 euro!

Vanmorgen nog een stel gesproken van rond de 50 die gisteren ongeveer gelijk met mij aankwamen. Zij fietsen de route van noord naar zuid. Ze hebben ook een route gefietst langs het voormalige IJzeren Gordijn, waar ze nogal positief over waren. Verderop de route van vandaag bevindt zich volgens het boekje ook nog een Umleitung vanwege het project ruimte voor de rivier. Want ook in dit deel van Europa hebben ze de afgelopen 25 jaar al het één en ander meegemaakt aan overstromingen. Ik hoorde de mevrouw van het Gasthof aan iemand vertellen dat je er wel langs kon als ik het goed begreep. Toch zo meteen maar even informeren. De mevrouw van de Gasthof omschreef het wel heel mooi, ze kon wel uit Nederland komen: “Ik mag niet zeggen dat je er langs mag, maar van andere mensen heb ik gehoord dat je er op de fiets gewoon langs kunt.”

Na 13 etappes in oostelijke richting te hebben gefietst, begon ik vanochtend aan eerste etappe in noordelijke richting op weg naar de Oostzee. De route was goed te rijden en ging veelal over vrij liggende fietspaden langs de Oder. Kilometers lang kwam je niet eens een auto tegen en hoorde je alleen het ruisen van de wind door de struiken en bomen als deze er stonden. Af en toe gaat de route ook langs één of andere zijarm, die heel toepasselijk Alte Oder heet. Ook kwam ik een kanaal tegen met sluizen. Ter hoogte van Hohenwutzen kan ik via een brug de Oder oversteken even Polen in, even de grens passeren, dat hoort erbij. Ook kwam ik een kanaal tegen met sluizen, vanaf Hohenwutzen tot aan Schwedt/Oder ging de route langs dit kanaal. Het landschap ten westen van het kanaal oogt vriendelijk en is een beetje heuvelachtig. Ik heb hier geen last van, want ik kan aardig tempo houden over de dijk met een lichte wind in de rug. De Oder ligt hier een paar kilometers naar het oosten. Het fietsen over de dijken gaat als een speer en rond het middaguur kom ik in Schwedt/Oder aan, een wat grotere plaats. In een park naast een woonwijk neem ik een langere pauze om te lunchen. Ik heb genoeg in de tas, dat moet ook, want alle winkels zijn dicht. Ten noorden van Schwedt/Oder kom ik op het beruchte punt bij Friedrichtshal waar de route is afgesloten en er een Umleitung is. Die ik dus volgens de tip van vanmorgen aan mijn laars ga lappen. Ik heb hier geen spijt van, want ik krijg weer een mooi traject voorgeschoteld, direct over de dijk langs de Oder. Ik hoop maar dat het goed gaat, want als je niet verder kunt worden het wel dure kilometers, in het ergste geval moet je dan weer 7,5 km terug fietsen. Tussen Gartz en Mescherin pauzeer ik nog een keer en begin ik maar eens met de wilde perziken die ik gisteren ochtend heb ingeslagen in de supermarkt. Ze hebben in de tent tas aardig de mogelijkheid gehad om te rijpen.

Ik arriveer al even voor 15 uur, na 94 km, op de camping. De situatie ter plekke is niet direct duidelijk. Ik zie eerst een hele grote zonneweide met enkele trekkerstenten die verspreid staan opgesteld. Vervolgens komt er een restaurant en daar voorbij bevindt zich ook weer een camping met alleen caravans. Welke is het nu? Ik ga eerst maar eens informeren in het restaurant, waar het personeel zonder mondkapje loopt. Op het moment dat ik iemand aanspreek doet ze gelijk snel een mondkapje op. Ik had het gevoel dat ze dacht dat er een melaatse binnen kwam. Ze hoorde natuurlijk aan mijn Duits dat ik uit Nederland kwam, waar de coronacijfers weer snel waren opgelopen in de maand hiervoor. Het blijkt dat ik mij voor het tentenveld gewoon bij de camping achter het restaurant moet aanmelden. Als ik daar kom is de receptie gesloten, wat niet overeenkomt met het informatiebord. Als ik ga bellen komt er nog een ander stel aan en dan duikt de mevrouw van de receptie ook op. Dit is een erg norse tante, geen visitekaartje voor de camping. Als ze vervolgens ook nog eens nors vraagt naar mijn Ausweis, dan krijg ik helemaal vreemde associaties.

Ik ga mijn tent opzetten op het veld, het weer is heerlijk met een temperatuur zo rond de 25 graden schat ik. Naast de camping ligt nog een klein plasje waar ik soms mensen heen zie lopen met een kano en een paar die er gaan zwemmen. Ik ben niet de enige voor wie het niet duidelijk was waar je je nu moet aanmelden, want een ander meisje fietst ook aan de verkeerde kant het veld op en vraagt mij verbaasd waar de receptie is. De rest van de middag een beetje rustig aan en maar tegen de avond de pasta koken.

Etappe 15, maandag 16 augustus 2021, Mescherin – Grambin

TODO

Etappe 16, dinsdag 17 augustus 2021, Grambin – Korswandt – Świnoujście (PL) – Ostsee – Korswandt

TODO

Terugreis – woensdag 18 augustus 2021

TODO

Treinreis DB Bahnhof Seebad Ahlbeck– NS Station Dieren

TODO