Reizen naar Zuid Groenland

Onze reis naar Zuid Groenland begon op 4 juli 2017 en ging vanaf Amsterdam naar Kopenhagen en vandaar naar Narsarsuaq in het zuiden van Groenland. Daar aangekomen volgde nog een korte vlucht met de helikopter naar Narsaq.

Het was ’s ochtends vroeg opstaan, omdat het deze zomer nogal druk is op Schiphol wordt geadviseerd om 3 uur van te voren aanwezig te zijn. We hebben de auto ergens bij een stalling buiten Schiphol achter gelaten en worden vandaar naar Schiphol gebracht.

Bij het boarden op Schiphol mogen de business class mensen eerst instappen en dan de SkyTeam members, deze worden ook nog eens een keer extra welkom geheten. Gelukkig wordt het gewone vee voor de economy class ook nog welkom geheten. Bij deze laatste groep horen wij 😉 De vlucht naar Kopenhagen verloopt voorspoedig en we zien onderweg de Afsluitdijk, de Waddeneilanden en Leeuwarden onder ons doorglijden.

Met een uurtje vliegen zitten we om 9:15 al op de luchthaven van Kopenhagen. Hier begon een soort van Ganzenbordspel. Omdat we twee afzonderlijke vluchten hadden, moesten we eerst de grotere koffer van Margriet op halen, waarna we vervolgens weer door de hele incheckprocedure en security heen moesten. Vervolgens werd mijn rugzak nog eens aan een steekproef onderworpen, maar dat leverde weinig op, sterker nog ze hebben niets gevonden. Op naar vlucht GL985 naar Narsarsuaq.

Tijdens het wachten hadden we een mooi zicht op het toestel en Margriet zag haar koffer aan boord gaan; je weet het maar nooit met die Vikingen. Het instappen ging nu trouwens op stoelnummer 😉

Deze vlucht duur ruim 4 en een half uur, onderweg heb ik wat gelezen. Ik was namelijk een paar profielwerkstukken over Groenland van HAVO en VWO scholieren op internet tegengekomen, en deze heb ik onderweg maar even doorgelezen. Voor de rest vlogen we steeds meer boven een gesloten wolkendek. Ik had thuis even gekeken wat voor weer we bij aankomst konden verwachten, nu dat was niet positief, het zou namelijk regen.

Als de landing wordt ingezet krijgen we op het laatste moment details te zien, we komen namelijk over een fjord aanvliegen en het is zaak het toestel niet te vroeg aan de grond te zetten in verband met natte voeten. Als het toestel is geland wordt er geapplaudisseerd, iets wat ik eigenlijk alleen ken van een vlucht naar Israël in de 90-er jaren.

De luchthaven van Narsarsuaq is een voormalige Amerikaanse luchtmachtbasis uit WO II. Als we de koffer van Margriet hebben kunnen we door, we worden niet gecontroleerd. Als we de deur doorlopen zien we één van onze Deense gidsen (Amalie) met een bord met onze namen erop. Ze heet ons welkom en maakt ons wegwijs met het inchecken voor de helikoptervlucht naar Narsaq.

Als we bij de incheckbalie van Disko Line staan voor de helikoptervlucht duurt het even voor de juiste persoon verschijnt, de derde persoon kan ons helpen. We moeten nu ook onze trolley en rugzak inchecken. Ik hoop maar dat onze bagage niet in de retourvlucht naar Kopenhagen verdwijnt. Ik wil niet zeggen dat ik vloeiend Engels spreek, maar deze aardige meneer met zijn olijke uitstraling heeft toch meer moeite met Engels. In geval van nood halen we Amalie er nog wel even bij, want die zit een eindje verderop in de hal wat zaken te regelen. Met enige vertraging komt de helikopter binnen en begint de olijke Groenlander met een passagierslijst door de hal te lopen op zoek naar zijn passagiers. Er zijn nog 4 medepassagiers, we nemen afscheid van Amalie, we zullen haar later deze week nog terugzien. Op de helihaven in Narsaq zullen we worden opgewacht door Nicolaj.

Bij het instappen moet je een koptelefoon opzetten om je oren te beschermen, een gesprek voeren is niet meer mogelijk. Ha, ik zie onze bagage ook liggen achter het net voor ons. We vertrekken en steken bij de luchthaven van Narsarsuaq direct het fjord over, later herken ik het kleine plaatsje Qassiarsuk. Het landschap glijdt onder ons langs en van enige menselijke activiteit valt niets te bespeuren. Het is indrukwekkend, dan opeens een volgend fjord met aanzienlijk meer ijs, later op de kaart reconstruerend begreep ik dat in dit fjord een gletsjer uitmondt.

Als we op Narsaq landen regent het stevig en lopen we snel door naar de ontvangstruimte. Hier staat Nicolaj onze Deense gids ons op te wachten en heet ons welkom. Even later komt de graafmachine ook aanrijden met onze bagage in de laadbak.

We kunnen nu beginnen aan de meest risicovolle etappe van deze reis, namelijk een 5 minuten durende rit met de lokale taxi naar Hotel Narsaq. Na het instappen wil ik mijn veiligheidsriem vastzetten, maar deze bleek te ontbreken. Het gaat hier allemaal wat anders dan op het Europese vaste land zullen we maar zeggen. Onze Groenlandse taxichauffeur scheurt er vrolijk op los, het toppunt was een bulldozer inhalen die linksaf sloeg terwijl er verkeer van rechts aan kwam. Ik heb mij niet zo verdiept in verkeersregels in Groenland, maar iets in mij zei dat dit niet helemaal volgens de regels was 😉 Maar toch, om half 4 lokale tijd zijn we veilig in het hotel gearriveerd. De incheckprocedure hield niet meer in dan de kamer sleutel in ontvangst nemen; lekker simpel.