Qaqortoq

Qaqortoq, de vierde grootste plaats van Groenland waar we van 6 tot 9 juli verbleven, er wonen hier ruim 3000 inwoners.

Na het inchecken op 6 juli in het hotel krijgen we een rondleiding door Qaqortoq. Hieronder volgen een paar opmerkelijke punten.

In het oude kerkje hangt nog de reddingsboei van het schip Hans Hedtoft. De Hans Hedtoft was een Deens passagiersschip van de Royal Greenland Trading Company en zou worden ingezet op de lijn Denemarken – Groenland. Het verging op zijn eerste reis op 30 januari 1959. De reddingsboei spoelde later aan op Groenland.

Omdat Groenlanders heel veel vlees eten en brood er weinig voor komt schijnt het Onze Vader gebed in het Groenlands te spreken over “Geef ons heden ons dagelijks vlees” in plaats van brood.

Er is ook een politie in Qaqortoq, welke tijdens de zomermaanden wordt vervangen door politie uit Denemarken. Iets wat ons vaker opvalt, Groenland wil onafhankelijk zijn, maar kan ook niet zonder de Denen, omdat er eenvoudigweg te weinig mensen wonen in Groenland om alles in de lucht te houden.

Even later lopen we een stenenslijperij in waar 2 mannen druk bezig zijn en een demo geven. Margriet slaat haar slag en koopt een mooie Tugtupiet. Tugtupiet is meestal roze tot dieprood met wit van kleur maar kan ook groen of blauw zijn. Het is een steen die voor het eerst in Groenland is gevonden.

Erg trots zijn de inwoners op hun dorpsplein met fontein, wat zo’n beetje het centrum van het plaatsje vormt.

In de vrije uren hebben we nog aardig wat rondgelopen in Qaqortoq. Omdat deze plaats vlak bij de open zee ligt en het water maar een paar graden boven nul is, wordt het hier nooit echt zomers warm. Maar uit de wind en in de zon was het toch heerlijk die eerste dag op het balkon bij het hotel. En als het toch wat te fris wordt dan had het hotel zelfs nog fleece dekentjes liggen. De Groenlanders kunnen zeer goed tegen kou, toen we ’s avonds naar het andere eind van het dorp liepen boven op een heuvel zaten er veel mensen buiten en kinderen speelden buiten in een t-shirtje en korte broek. Het was toen niet warmer dan een graad of 8.

De huisjes zijn allemaal zeer kleurrijk geschilderd en als de zon schijnt dan kun je geweldige foto’s maken met een bloemendecor ervoor. Op gegeven moment kwamen we langs een huis met het opschrift “Vatikanbakken”. Als je goed leest kun je hierin het woord Vaticaan herkennen. Dat klopt. Het verhaal gaat dat degene die hier woont na zijn bruiloft iets te veel had gedronken en op straat beweerde dat hier in zijn huis de paus woont 😉

Ook in Qaqortoq is weer een klein museumpje wat even de moeite waard is om te bekijken, het is niet van een allure van wat je in Nederland gewend bent van een museum, maar voor een paar euro mag je niet klagen. Trouwens in onze woonplaats Dieren met ruim 18000 inwoners is niet eens een museum, terwijl de grootste plaats in Groenland, dat is de hoofdstad Nuuk, slechts 14000 inwoners heeft. In het museum staat een replica van het vergane passagiersschip Hans Hedtoft. Ook leuk om te melden is dat de Deense ontdekkingsreiziger Knud Rasmussen hier heeft overnacht.

9 juli – Het is koud buiten, slechts 2 graden Celsius en alles zit in de mist, maar niet voor lang. Op gegeven moment krijgt de zon er voorzichtig grip op en tovert iedere paar minuten een ander beeld. Het is een verrassend schouwspel en na een paar uur heeft de zon gewonnen en volgt er een prachtig zonnige dag.